เนื้อหาจากกระทู้ต้นเรื่อง
สวัสดีครับ วันนี้ผมอยากจะขอคำแนะนำจากทุกๆ ท่านที่มีประสบการณ์การปรับตัว และมองโลกในแง่ดีกับอาชีพครูครับ
เริ่มต้น ผมบรรจุเป็นข้าราชการครูในตำแหน่งครูผู้ช่วย รร.ขนาดเล็กแห่งหนึ่ง ทำงานมาได้ 7 เดือนแล้วครับ แต่ก็มีอุปสรรคหลักๆ คือเพื่อนร่วมงาน ผมยอมรับว่าผมมีข้อบกพร่องที่กำลังแก้ไขอยู่ ผมไม่ค่อยเก่งเรื่องการทำงานฝีมือเลย เช่น การทำอาหาร การทำงานช่าง หรืองานออกแบบบางกิจกรรม แต่ดันไม่ถูกใจครูบางคน แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราปฏิเสธที่จะลงมือทำ เราก็พร้อมที่จะเรียนรู้ ช่วยเหลืองานตลอดจนเริ่มรู้มากขึ้นทุกๆ วัน
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะโดนครูเจ้าถิ่นเอาไปเปรียบเทียบกับครูเก่งๆ บางคนก็พูดจาไม่ดีใส่เรา ไม่ได้ให้เกียรติ พูดจาหยาบคายใส่ ซึ่งเราก็ไม่เคยพูดแบบนั้นใส่เขา เหมือนเขาคาดหวังให้เราทำงานอย่างอื่นเก่ง ทั้งๆ ที่เราก็มีข้อดี หลักๆ ผมก็สอนนักเรียน ทำงานพัสดุ งานอาหารกลางวัน การเสียสละ อาสาต่างๆ เหมือนเขาไม่เห็นข้อดีตรงนั้น หรือต่อให้สำเร็จอะไรสักอย่าง เขาก็ยังมองไม่เห็นอยู่ดี
บางทีอยากจะโต้กลับคำดูถูกนั้น แต่ผมไม่อยากให้มันบานปลาย เลยทำได้แค่ยิ้มให้ และพยักหน้ารับไว้ เพราะใจหนึ่งก็กลัวเขาเอาเราไปเล่นลับหลัง ประเมินครูผู้ช่วยไม่ผ่านอีก ทุกๆ วันเหมือนโดนเพ็งเล็งว่าจะพลาดอีกไหม ทุกๆ วันต้องมานั่งกังวล เครียด กลัวไปหมดเลยครับ ทำอะไรก็ไม่มีความสุข เหมือนตัวเองแปลกแยก
กำลังใจจากครูวันดี
ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูเจ้าของกระทู้นะครับ ช่วงเวลาของการเป็น "ครูผู้ช่วย" คือช่วงเวลาของการเรียนรู้และปรับตัว ไม่มีใครเก่งทุกอย่างตั้งแต่วันแรก การที่คุณครูรู้จุดอ่อนของตัวเองและพร้อมที่จะเรียนรู้แก้ไข นั่นคือคุณสมบัติที่ดีที่สุดแล้วครับ ขอให้ยึดมั่นในหน้าที่การสอนและความตั้งใจดีที่มีต่อนักเรียน สักวันความดีและความตั้งใจจริงจะเป็นเกราะคุ้มกันภัยให้เราเองครับ สู้ๆ ครับ

ร่วมแสดงความคิดเห็นและให้กำลังใจเพื่อนครู
ไปที่กระทู้ต้นฉบับเรียบเรียงข้อมูลโดย: ทีมงานครูวันดีดอทคอม
